Beskid Żywiecki

jest najwyższą grupą górską polskich Beskidów, a jednocześnie trzecim co do wysokości masywem w całych Karpatach Zachodnich. Tutaj wznoszą się szczyty Babiej Góry i Pilska, które jako jedyne w Beskidach Zachodnich wyrastają ponad górną granicę lasu.

Jest to pasmo bardzo zróżnicowane i rozległe, a odległość pomiędzy skrajnymi punktami jego obszaru przekracza 60 km.
To jeden z najładniejszych regionów górskich w Polsce i jednocześnie idealny teren do odbywania wędrówek.

Beskid Żywiecki rozciąga się pomiędzy Przełęczą Zwardońską (675 m n.p.m.) a doliną Skawy i jej dopływu Bystrzanki w okolicach Jordanowa. Niektórzy geografowie do tej grupy górskiej zaliczają także niskie grzbiety ciągnące się pomiędzy doliną Bystrzanki a Przełęczą Sieniawską (719 m n.p.m.).

Jednak tereny te całkowicie odbiegają charakterem krajobrazu i wysokością od pasm położonych bardziej na zachodzie, nazywane są często Bramą Sieniawską lub Pogórzem Orawsko-Jordanowskim (rzeczywiście, ich krajobraz przypomina raczej pogórza niż Beskidy), dlatego nie opisujemy go w naszym przewodniku.

Głębokie przełęcze dzielą Beskid Żywiecki na kilka mniejszych grup.

Są to, kierując się od zachodu: Pasmo Wielkiej Raczy i Rycerzowej (nazywane popularnie Workiem Raczańskim), Grupa Pilska i Lipowskiej, Pasmo Jałowieckie, niewielki powierzchniowo, ale wybitny masyw Babiej Góry i najbardziej na wschód wysunięte Pasmo Polic (niekiedy te trzy ostatnie grupy nazywane są wspólną nazwą Pasma Babiogórskiego).

Zapraszam. Kliknij tu, jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej.